Historia szkoły 1945–1959

1. 1945
   Początki szkoły – powstaje Publiczna Szkoła Dokształcająca Zawodowa w gmachu Szkoły Podstawowej nr 2 przy ul. Bydgoskiej. 12 listopada 1945 r. odbywają się pierwsze zajęcia. Pierwszym kierownikiem zostaje Marian Smolarz.
2. 1946
   1 września 1946 r. rozpoczyna się nauka w Publicznej Średniej Szkole Zawodowej nr 1 w Pile w budynku przy ul. Teatralnej 1. Budynek jest mocno zniszczony po wojnie (spalone piętra, uszkodzony dach).
3. 1947
   1 września 1947 r. dyrektorem szkoły zostaje Stefan Stajkowski. W szkole uczy się już ponad 200 uczniów, zajęcia odbywają się w godzinach przedpołudniowych. Rozpoczynają się intensywne remonty budynku i wyposażanie sal.
4. 1949
   1 września 1949 r. Publiczna Średnia Szkoła Zawodowa nr 1 w Pile, PŚSZ nr 4 w Pile oraz PŚSZ w Ujściu tworzą jedną strukturę administracyjną. Szkoła liczy ok. 650 uczniów i 19 nauczycieli. Rozbudowywane są pracownie technologii metali i rysunku technicznego.
5. 1949/1950
   Powstaje Szkolne Koło Sportowe „Technik”. Młodzież trenuje lekkoatletykę, piłkę nożną, siatkówkę, tenis stołowy, kolarstwo i wioślarstwo. 15 czerwca 1950 r. szkoła zdobywa tytuł mistrza powiatu pilskiego w zawodach z okazji Święta Kultury Fizycznej.
6. 1951
   1 stycznia 1951 r. szkoła przy ul. Teatralnej 1 i warsztaty szkolne przy ul. Kossaka 150 zostają połączone i stanowią całość pod jednym kierownictwem. Kończy się odbudowa gmachu szkoły – odtworzone zostają II piętro i aula, wyremontowany dach i wnętrza, powstaje świetlica szkolna.
7. 1951/1952
   Szkoła liczy już ponad 1000 uczniów. Powstaje Zasadnicza Szkoła Zawodowa o dwuletnim okresie nauki i uprawnieniach kwalifikowanego robotnika po zdaniu egzaminu końcowego. Szkoła staje się jedną z przodujących w okręgu poznańskim.
8. 1952
   W grudniu 1952 r. powstaje Szkoła Przysposobienia Zawodowego dziewcząt z własnym internatem w warsztatach szkolnych. Dziewczęta odbywają praktyczną naukę zawodu m.in. na tokarkach i frezarkach razem z chłopcami.
9. 1953
   1 września 1953 r. dotychczasowy zastępca dyrektora, Józef Budnowski, rezygnuje z funkcji. Nowym wicedyrektorem zostaje Kazimierz Łapa, późniejszy wieloletni dyrektor szkoły. Szkoła kształci w specjalnościach: ślusarz maszynowy, tokarz, ślusarz parowozowy, elektromonter urządzeń przemysłowych.
10. 1954/1955
    Ustalono nową nazwę: Zasadnicza Szkoła Mechanizacji Rolnictwa w Pile (ZSMR). Szkoła posiada komplet zasadniczych maszyn rolniczych i dysponuje ośmioma ciągnikami (6 „Ursus”, 2 „Zetor”).
11. 1955/1956
    Liczba uczniów ZSMR wzrasta do 372. Kształci się m.in. traktorzystów mechaników. Powstają specjalistyczne pracownie z ciągnikami „Ursus”. Po raz pierwszy do egzaminu końcowego przystępują mechanicy traktorzyści, którzy podejmują pracę w POM i PGR.
12. 1956
    Od 1 września 1956 r. następuje podział szkoły mechanizacji rolnictwa na dwie jednostki: Roczną Szkołę Traktorzystów przy ul. Kossaka 150 (dyrektor: Stefan Stajkowski) oraz Zasadniczą Szkołę Zawodową przy ul. Teatralnej 1. Dyrektorem ZSZ zostaje Kazimierz Łapa, a II piętro budynku szkolnego przystosowuje się na internat.
13. 1957/1958
    Okres nauki w Zasadniczej Szkole Zawodowej zostaje wydłużony do trzech lat – powstaje Trzyletnia ZSZ. Uczniowie otrzymują obowiązek noszenia tarcz z numerem 31 na lewym rękawie. Tereny warsztatów przy ul. Kossaka 150 zostają przekazane pod budowę fabryki żarówek „Lumen”.
14. 1958/1959
    Utworzono 8 klas. ZSZ obejmują patronatem Pilskie Zakłady Metalowe i Odlewnia „Piła” oraz Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego. Praktyki produkcyjne odbywają się m.in. w Państwowym Przedsiębiorstwie „Poszukiwania Naftowe” w Pile.
15. 1959
    1 października 1959 r. powstaje Technikum Mechaniczne dla Pracujących jako filia Technikum Mechanicznego w Poznaniu (specjalność: budowa maszyn). Mieści się ono w gmachu przy ul. Teatralnej 1, a funkcję dyrektora filii pełni tymczasowo Kazimierz Łapa.